2007/Jun/05

เอนทรี่นี้เขียนเพราะเคืองจริงๆ เคืองมากจริงๆ!!!!!!!!

โกรธโร้ด โกรธบี้ โกรธรินารี่ โกรธๆๆๆๆๆ!!!!

ไม่ค่อยได้ตามดีเกรย์มาได้เกือบร่วม 3-4 เดือน มีบ้างที่โหลดมาอ่าน โหลดมาดูอนิเมบ้าง

และด้วยความไม่ได้ตายนี่แหละ เลยอ่านสปอยล์ช้ากว่าคนอื่นเค้า ดูแล้วสมเพชตัวเอง....

ถึงเรื่องนี้จะทำให้ช็อคเรื่องที่พี่ดะจะตายเอย ทิกี้ตายเอยบลาๆๆๆ แต่เราก็รู้สึกว่ามันคงจะต้องเกิดอยู่แล้วล่ะเนอะ

แต่พอมาอ่านตอนที่ 120 บอกตามตรงว่ารับไม่ได้! อาจารย์โฮชิโนะเขียนทำร้ายจิตใจมาก ถึงเราจะเฉยๆกับไอ้คู่บี้เลนก็เถอะ แต่ดูแล้วมันหักมุม รับไม่ได้คร้า!!!

บี้ทำไปได้ยังไงๆๆๆๆ สงสารนู๋เลนจับใจ!!!! คือนู๋ทำหน้าตกใจมากประมาณว่าเกิดอะไรขึ้น เฮิร์ทกับประโยคที่ว่าไม่ได้ยินเสียงผมหรอครับสุดๆ สงสารคู่นี้จริงๆ แล้วต่อไปจะเป็นยังไงเนี่ยะ TT

/เห็นรินารี่แล้วเคืองเค้าไปอีก ถ้าทำอะไรได้บ้างก็รีบๆแหกออกมาจากไอ้กล่องนั่นแล้วมาตบหน้าอีบี้ที

อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆๆๆ หวังว่าตอนหน้าอาจจะมีอะไรที่ทำให้เราชื่นใจขึ้นมาบ้าง

เดาได้เลยว่าต่อไปเนื้อเรื่องตรงนี้คงออกมาเป็นโดให้อ่านกระชากใจอีกหลายๆเล่ม เปลืองตังค์อีกแล้วสิตรูว TTwTT

อ่านรีบอร์นก็เริ่มเครียด อ่านดีเกรย์เครียดกว่า โอ๊ยย!! หาสมดุลโลกไม่เจอ สงสัยต้องไปซบอกอะบรึ๊ยแก้เครียด *กร๊ากกกกก*

แปะเพลงก่อนจาก

เพลงใหม่ของ angela ซัง *v* เพราะกินใจเข้ากับตอนนี้มากๆ เอาไปฟังใหได้ฟีลแล้วกันน่ะเจอะ

เอนทรี่นี้เขียนด้วยความต้องการชั่ววูบ เพราะงั้นขอปิดรับคอมเม้นต์น่ะฮะ ^^